1. PROGRAM DUSZPASTERSKI KOŚCIOŁA W POLSCE NA LATA 2013-2017

Od trzech lat Kościół w Polsce podejmuje w pracy duszpasterskiej nowy plan pastoralny, skupiony wokół duchowości chrzcielnej. Program ten – obejmujący cykl czteroletni – nawiązuje do przeżywanej aktualnie 1050. rocznicy Chrztu Polski. Sięgnięcie do przeszłości ma nam pomóc odkrywać i doceniać chrześcijańskie korzenie, z których wyrastamy. To z kolei ma służyć patrzeniu na teraźniejszość przez pryzmat wiary w Boga, by w konsekwencji budować naszą przyszłość w oparciu o doświadczenie żywego spotkania z Jezusem Chrystusem.
Hasłem tego programu duszpasterskiego są słowa: „Przez Chrystusa, z Chrystusem, w Chrystusie. Przez wiarę i chrzest do świadectwa”. Dynamika programu prowadziła przez doświadczenie wiary, nawrócenia oraz chrztu ku postawie apostolstwa, która będzie tematem przewodnim najbliższego roku kościelnego.
Program wyznaczył sobie cztery podstawowe cele, jakie mamy pastoralnie osiągnąć: ewangelizacyjny - pogłębienie osobistej więzi z Chrystusem poprzez poznanie, pełniejsze pokochanie i wierniejsze naśladowanie; inicjacyjny - uświadomienie i podjęcie łaski sakramentów inicjacji, przede wszystkim chrztu świętego; formacyjny - kształtowanie postaw duchowych i moralnych zgodnych z wyznawaną wiarą: zaangażowanie w życie Kościoła, świadectwo życia chrześcijańskiego; społeczny - pełniejsze uświadomienie i podjęcie odpowiedzialności za kształtowanie w duchu wiary życia rodzinnego, społecznego i zawodowego.

 

2. PROGRAM DUSZPASTERSKI KOŚCIOŁA W POLSCE NA ROK 2016/2017
„IDŹCIE I GŁOŚCIE”

 

A. Hasło i cel programu

Czwarty, ostatni rok (2016/2017) aktualnego cyklu programu duszpasterskiego przeżywany będzie pod hasłem „Idźcie i głoście”. Jego podstawowym celem jest nadal podejmowanie działań zmierzających do ukształtowania w wiernych duchowości chrzcielnej, która winna w nas dojrzewać i rozwijać się na drodze dorosłego życia, po przyjęciu chrztu świętego.
W kontekst pastoralny ostatniego etapu Programu Duszpasterskiego wpisuje się 100. rocznica objawień Matki Bożej w Fatimie oraz ogłoszony przez Konferencję Episkopatu Polski Rok Świętego Brata Alberta w związku z 100. rocznicą jego śmierci.

B. Priorytety pastoralne programu

Na czwarty rok realizacji programu duszpasterskiego wyznaczono trzy podstawowe priorytety: (1) być kościołem misyjnym w Polsce, (2) realizacja misji kapłańskiej, prorockiej i królewskiej oraz (3) współpraca osób duchownych, konsekrowanych i świeckich.
Realizacja priorytetu pierwszego oznacza konieczność czynienia wspólnot parafialnych i wspólnot formacyjnych istniejących w ramach parafii - wspólnotami misyjnymi „ad intra”, czyli podejmującymi swoje wysiłki ewangelizacyjne wewnątrz Kościoła, by służyły „umacnianiu wiary braci”, oraz wspólnotami misyjnymi „ad extra”, czyli działającymi ewangelizacyjnie wobec tych, których wiara słabnie lub którzy formalnie, i nie tylko, opuścili wspólnotę Kościoła.
Priorytet drugi to przede wszystkim zrozumienie równej godności wszystkich ochrzczonych, jako Ludu Bożego oraz uświadomienie, że jednym ze skutków chrztu jest udział w kapłańskiej, prorockiej i królewskiej misji Chrystusa. Implikuje to jeszcze większe zaangażowanie wiernych w budowanie wspólnoty Kościoła, w kształtowanie liturgii i przepowiadanie oraz użyczanie zapału apostolskiego w «służbie braciom».
Priorytet trzeci realizuje się poprzez formację podkreślającą równość w godności i działaniu wszystkich ochrzczonych, towarzyszenie wiernym w odkrywaniu darów i charyzmatów oraz optymalizowanie współpracy między duchownymi, osobami konsekrowanymi i świeckimi, służącej dobremu wykorzystaniu tych darów służbie Ewangelii.   

C. ŚCIEŻKI REALIZACJI PROGRAMU PASTORALNEGO W DIECEZJI I PARAFIACH

Natura Kościoła i Jego misja wyrażają się w potrójnym zadaniu: głoszenie Słowa Bożego, sprawowanie sakramentów i posługa miłości. Są to zadanie ściśle ze sobą związane i nie mogą być od siebie oddzielone, także w realizacji programu duszpasterskiego. Uwzględniając to potrójne zadanie, zamieszczamy poniżej propozycje adaptacji priorytetów pastoralnych programu ogólnopolskiego w duszpasterstwie parafialnym.

GŁOSZENIE SŁOWA BOŻEGO

Wolna Niedziela. W związku z apelem Biskupów Metropolii Górnośląskiej i ich poparciem dla inicjatyw ustawodawczych zmierzających do ustanowienia niedzieli dniem wolnym od handlu, koniecznym wydaje się równoległe podejmowanie w katechezie i bieżącym przepowiadaniu tematu chrześcijańskiego przeżywania Dnia Pańskiego jako dnia nie tylko wolnego od pracy, lecz także dnia spotkania z Bogiem na liturgii, budowania więzi z bliskimi we wspólnocie rodzinnej, wreszcie dnia chrześcijańskiego miłosierdzia wobec chorych i samotnych.

Katecheza dla dorosłych pozostaje nadal jednym z diecezjalnych priorytetów pastoralnych w nadchodzącym roku. Dlatego warto w tym roku zwrócić w niej uwagę – w kontekście motta Idźcie i głoście” – na jeden z podstawowych elementów chrześcijańskiej tożsamości, którą jest obowiązek świadczenia o swojej wierze, oraz na wskazanie przestrzeni w Kościele i poza nim, w których takie świadectwo jest możliwe i konieczne.

Dla bieżącego przepowiadania w parafii inspiracji można szukać w publikacji wydanej przez Komisję Duszpasterstwa Konferencji Episkopatu Polski: Program duszpasterski „Idźcie i głoście”, Poznań 2016, na stronach 49-149, oraz w innych pomocach, których oferty zamieszczać będziemy w cotygodniowych komunikatach duszpasterskich.

Rekolekcje kerygmatyczne. Rekolekcje parafialne powinny mieć charakter kerygmatyczny szczególnie w tych parafiach, gdzie takie głoszenie dotąd się nie odbyło. Potrzeba starania duszpasterzy, by rozpoznać w nich właściwą drogę do nawrócenia, do nowego życia w Chrystusie i do odkrywania misji apostolskiej wynikającej ze zjednoczenia z Chrystusem na chrzcie świętym.

Orędzie fatimskie w 100-lecie objawień w Fatimie. Nabożeństwa I sobót miesiąca. Wielką Pośredniczą u Boga i Wspomożycielką na drodze odkrywania Bożej Miłości i dzielenia się nią z innymi jest Maryja. Ponieważ w wielu parafiach znane jest i głoszone orędzie fatimskie, zwłaszcza podczas bardzo popularnych nabożeństw fatimskich, w nadchodzącym roku, w który wpisze się Jubileusz 100-lecia objawień Matki Bożej w Fatimie, warto nadać tym nabożeństwom bardziej uroczysty charakter, a przede wszystkim rozważyć celebrowanie nabożeństw pierwszych sobót miesiąca, będących odpowiedzią na fatimskie wezwanie do nawrócenia i wynagradzania za grzechy. Przypominamy, że nabożeństwo pierwszych sobót polega na: przystępowaniu do sakramentu pokuty, który można odbyć wcześniej (chodzi o stan łaski uświęcającej); Komunii Świętej, po której należy wzbudzić intencję wynagradzającą; odmówieniu części różańca (po każdej tajemnicy należy dodać modlitwę Anioła z Fatimy: O mój Jezu, …); piętnastominutowym rozmyślaniu nad tajemnicą różańca (można rozmyślać nad dowolną tajemnicą z czterech części). Przy wypełnianiu warunków należy wzbudzić intencję wynagradzającą. Jeśli występuje przeszkoda, powyższe warunki można wypełnić w niedzielę, po pierwszej sobocie.

SPRAWOWANIE SAKRAMENTÓW

Instrukcja o przygotowaniu rodziców i chrzestnych do chrztu i o celebracji sakramentu chrztu. We wrześniu wejdzie w życie wersja studyjna nowej instrukcji biskupa opolskiego o przygotowaniu rodziców i chrzestnych do chrztu i celebracji tego sakramentu. Jej wdrażaniu przez kolejne miesiące towarzyszyć będzie możliwość weryfikacji jej postanowień przez duszpasterzy w praktyce parafialnej oraz zgłaszanie uwag. W roku 2017 Instrukcja wejdzie w życie w całej diecezji jako ostateczna.
Rzetelna katecheza przedchrzcielna dla rodziców i chrzestnych, o czym traktuje m.in. wyżej wspomniana instrukcja, powinna mieć charakter wielowymiarowy: przypomnienie podstawowych prawd dogmatycznych dotyczących chrztu oraz przywilejów i obowiązków z niego wynikających, wyjaśnienie bogatej symboliki gestów i „rzeczy” używanych w czasie Chrztu, próba liturgiczna; stosownym wydaje się być połączenie konferencji przedchrzcielnej z okazją do sakramentu pokuty dla rodziców i chrzestnych; nieuregulowana sytuacja sakramentalna rodziców powinna stanowić okazję do dodatkowego spotkania z rodzicami, podczas którego można rozeznać motywy ich stanu życia, wesprzeć w dobrych postanowieniach do jego uregulowania i przypomnieć dodatkowo o chrzcielnych zobowiązaniach rodziców; katechezy przedchrzcielnej nie zastępuje krótka rozmowa w kancelarii przy zgłoszeniu Chrztu dziecka ani homilia podczas celebracji tego sakramentu.
Obmycie nóg w Wielki Czwartek. Program ogólnopolski od kilku lat sugeruje wprowadzenie w parafialnych obchodach Wielkiego Czwartku obrzędu umywania nóg. Przypominamy, iż zgodnie z nowymi zasadami, modyfikującymi normy z 1955 roku, do obrzędu obmycia stóp, dokonywanego przez celebransa mszy inaugurującej Triduum Paschalne, mogą zostać wybrani "wszyscy członkowie Ludu Bożego”, a nie tylko, jak dotąd, mężczyźni i chłopcy. Należy też unikać sytuacji, w której obrzęd ten będzie „automatyczny i sztuczny, pozbawiony znaczenia i sprowadzony do elementu teatralnego”.

POSŁUGA MIŁOŚCI

Duszpasterska troska o małżeństwa i rodziny. Dnia 8 kwietnia br. opublikowano podpisany 19 marca dokument Ojca Świętego „Amoris laetitia”, stanowiący podsumowanie dwóch zgromadzeń Synodu Biskupów poświęconych rodzinie, które odbyły się w 2014 i 2015 roku. Wyznacza on kierunki działań duszpasterskich ukierunkowanych na małżeństwo i rodzinę, które należy podjąć i kontynuować. Przepowiadanie Ewangelii rodziny w parafiach to m.in.: odpowiednie przygotowanie do zawarcia sakramentu małżeństwa, a następnie towarzyszenie w pierwszych latach wspólnego życia, także dzięki zaangażowaniu doświadczonych małżeństw, to podejmowanie przez duszpasterzy roli spowiedników i kierowników duchowych, to troska o krzewienie życia religijnego małżonków, to promowanie wspólnot modlitewnych i formacyjnych, które żyją duchowością małżeńską i rodzinną. Do tych i innych inicjatyw gorąco zachęcamy.

Towarzyszenie osobom żyjącym po rozwodach i w związkach niesakramentalnych. Ojciec Święty w «Amoris laetitia» wskazuje na potrzebę towarzyszenia osobom po rozpadzie małżeństwa i rozwodzie, zwłaszcza, gdy jedną ze stron dotyka problem ubóstwa. Przypomina też, że osoby rozwiedzione żyjące w nowych związkach są częścią Kościoła oraz, że ofiarami takiej sytuacji są w pierwszym rzędzie dzieci. Mając na uwadze te słowa Papieża, poddajmy pod refleksję duszpasterską, wspieraną przez członków Parafialnych Rad Duszpasterskich i wspólnot modlitewnych, możliwości takiego towarzyszenia, wspierania i zaangażowania tych osób we wspólnocie parafialnej. Za refleksją nich idą także plany konkretnej pomocy i projekty pastoralne, których wdrażaniu musi towarzyszyć takt i roztropność.

Duszpasterstwo młodzieży na bazie entuzjazmu młodych podczas ŚDM. Entuzjazm młodych, którego byliśmy świadkami podczas ŚDM warto duszpastersko wykorzystać. Gorąco zachęcamy do kontynuowania sprawdzonych w parafiach form duszpasterstwa młodzieży, inicjowanie nowych oraz współpracę z Centrum Duszpasterstwa Młodzieży, które swoje perspektywy przedstawia w dalszej części tego opracowania.

Organizowanie grup kolędników misyjnych. Konkretną odpowiedzią na wezwanie „Idźcie i głoście” są prowadzone w wielu, choć nie wszystkich, parafiach naszej diecezji akcje kolędników misyjnych. W bieżącym roku gorąco zachęcamy do zorganizowania, wznowienia lub zainicjowania tych akcji. Modlitwą, śpiewem kolęd i życzeniami dzieci i młodzież przypominają parafianom prawdę o tym, iż Kościół z natury swej jest misyjny, a nasze w nim zaangażowanie ma charakter apostolski. Stają się w ten sposób małymi misjonarzami, głoszącymi radość Bożego Narodzenia i dzielącymi się młodzieńczym entuzjazmem wiary z braćmi i siostrami. Drugorzędnym celem akcji jest zawsze wsparcie materialne dzieł misyjnych, podejmowanych przez kapłanów naszej diecezji, którzy zdecydowali się podjąć pracę duszpasterską w krajach misyjnych. Wsparcie to koordynuje Fundusz Pomocy Misjonarzom Diecezji Opolskiej.
Partnerstwo parafii z placówkami misyjnymi opolskich fideidonistów. W roku duszpasterskim, w którym Kościół przypomina nam o swojej misyjnej naturze, zachęcamy też gorąco do bliższej współpracy i do swoistego patronatu duchowego i - w miarę możliwości materialnego  np. poprzez tzw. adopcję serca – z parafiami, w których posługują nasi opolscy fideidoniści. Informacje o możliwościach takiej współpracy uzyskamy od Zarządu Funduszu Pomocy Misjonarzom Diecezji Opolskiej, który dyżuruje w Kurii Diecezjalnej w Opolu w każdy piątek od 10.00 do 13.00.

Działalność charytatywna w szkołach i parafiach. Rok Świętego Brata Alberta będzie dla Kościoła w Polsce swoistą kontynuacją Roku Miłosierdzia i okazją, by nadal każdego dnia żyć miłosierdziem, jakim Bóg zawsze obdarza człowieka. Na to wezwanie odpowiemy nadal inicjując, udrażniając i motywując do większego zaangażowania Parafialne Zespoły Caritas i Szkolne Koła Caritas na rzecz troski o ubogich i odrzuconych. Działalność ta implikuje często różne nieporozumienia, niezadowolenie obdarowanych a czasem i podziały między tymi, którzy pomocy udzielają, w konsekwencji zaś zniechęcenie. Konieczna więc staje się formacja członków tych zespołów na poziomie parafialnym i dekanalnym, która umocni w trudach i zapali do większej aktywności. O kształt tej formacji duszpasterze powinni w tym roku szczególnie zadbać.



Pliki cookie pomagają nam udostępniać nasze usługi. Korzystając z serwisu, zgadzasz się na użycie plików cookie.