Kaga-Bandoro, 08.01.2025

Drodzy Przyjaciele Misji

Z wielką radością i wdzięcznością przesyłam Wam serdeczne pozdrowienia z misji w Kaga-Bandoro w Republice Środkowoafrykańskiej.  

Na samym początku pragnę powiedzieć: mam się dobrze i bardzo cieszę się z mojego powrotu na misję. To był długo wyczekiwany powrót. Brakowało mi miejscowych ludzi, ich prostoty i autentyczności, lokalnego jedzenia, wspólnych tańców, śpiewów i tej niezwykłej radości, która rodzi się nawet pośród trudów codziennego życia. Brakowało mi Afryki – tej, która uczy wdzięczności za małe rzeczy i przypomina, że prawdziwe bogactwo człowieka kryje się w relacjach i obecności.

Kaga-Bandoro i okoliczne wioski to miejsca naznaczone wieloletnim kryzysem. Skutki rebelii są tu wciąż bardzo widoczne. Wiele rodzin żyje w skrajnym ubóstwie, dostęp do edukacji i opieki medycznej jest ograniczony, a codzienność często oznacza walkę o wodę, jedzenie i podstawową opiekę zdrowotną. Wielu ludzi nosi w sobie rany wojny – nie tylko te widoczne, ale także te ukryte w sercu. A jednak, mimo tych trudnych realiów, spotykam tu ogromną siłę wiary, otwartość serc i nadzieję na lepsze jutro, która nie gaśnie. Jak mówią miejscowi: „Najważniejsze, żeby był pokój – nigdy więcej wojny.”

W tym kontekście pragnę z całego serca podziękować wszystkim Darczyńcom Funduszu Pomocy Misjonarzom Diecezji Opolskiej. Dzięki Waszemu otwartemu sercu i solidarności możemy rozpocząć prace nad reaktywacją ośrodka zdrowia, który od jakiegoś czasu pozostawał nieczynny. Przez wcześniejsze lata istniał on jako coś więcej niż punkt medyczny — był miejscem zaufania, bezpieczeństwa i nadziei dla lokalnej społeczności. Przyjmowani byli wszyscy, bez pytania o pochodzenie, sytuację materialną czy przynależność. Dziś pragniemy wracać do tamtych czasów. Z pokorą i szacunkiem chcemy towarzyszyć ludziom, aby znów mogli odnaleźć w tym miejscu opiekę, zrozumienie i poczucie, że nie są sami w chorobie i cierpieniu.  Wierzymy, że zdrowie zaczyna się od obecności — od małych gestów, które niosą wielką nadzieję. Każdy człowiek zasługuje na troskę i podstawową opiekę medyczną, niezależnie od miejsca. Zdrowie i godność nie powinny być przywilejem, ale darem dostępnym dla każdego. To konkretna i bardzo potrzebna pomoc. Wasze wsparcie nie jest abstrakcyjne — ono ma imiona, twarze i historie. Jest obecne w spojrzeniu chorego dziecka, w uldze matki, która może otrzymać pomoc, w zaufaniu rodziny, która widzi, że ich dzieci mogą pójść do szkoły. Dziękuję tutaj także tym wszystkim, którzy działają bez rozgłosu, z potrzeby serca, często anonimowo – a co mnie najbardziej w tym dotyka, że Wasza cicha pomoc zawsze przychodzi w odpowiednim momencie. 

Na koniec w szczególny sposób pragnę nawiązać do Uroczystości Objawienia Pańskiego, którą przeżywaliśmy 6 stycznia. Jest dla nas przypomnieniem,  że misja Kościoła rodzi się ze spotkania z Chrystusem. Jak podkreślał papież Franciszek: „Każdy chrześcijanin jest misjonarzem w takiej mierze, w jakiej spotkał miłość Boga w Chrystusie Jezusie.”

Dlatego też z tego miejsca pragnę skierować serdeczne podziękowania do wszystkich Dzieci -Kolędników Misyjnych. Kochani, dziękuję Wam za Wasze zaangażowanie, radość, otwarte serca i gotowość do dzielenia się z rówieśnikami na całym świecie. Wasza ofiarność realnie wspiera pracę misjonarzy i misjonarek, a Wasze świadectwo pokazuje, że misje nie mają wieku — one zaczynają się w sercu. Dzięki Wam misjonarze mogą docierać do miejsc zapomnianych, a dzieci w krajach misyjnych otrzymują szansę na lepszą przyszłość. Jesteście pięknym znakiem nadziei i dowodem na to, że wrażliwość misyjna może pokonać wszelkie granice.

Dziękuję również wszystkim tym, którzy budują w dzieciach i młodzieży ducha misyjnego: kapłanom, siostrom zakonnym, katechetom, animatorom i rodzicom. To dzięki Wam młode pokolenie uczy się patrzeć szerzej, dostrzegać potrzeby innych i odpowiadać na nie miłością.

Na zakończenie pragnę zapewnić o mojej modlitwie za całą Diecezję Opolską, za wszystkich Darczyńców, Kolędników Misyjnych i osoby zaangażowane w dzieło misji. Niech Pan, który objawił się wszystkim narodom, umacnia nas w dobru i obdarza radością płynącą z daru z siebie.

Z wdzięcznością i misyjnym pozdrowieniem,

Monika Jamer

Świecka misjonarka Diecezji Opolskiej