List Dziekana Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego

na Poniedziałek w Oktawie Wielkanocy

Umiłowani w Chrystusie Panu, Siostry i Bracia!

Ks. Jan Twardowski zapisał kiedyś w jednym ze swoich tomików takie zdanie: „Gdyby grób nie był tak ciemny, a śmierć nie wydawała się człowiekowi tak ostateczna, blask Zmartwychwstania nie objawiałby się z taką mocą”. W tych prostych słowach poeta zawarł nadzieję, która wyjaśnia dramatyzm ostatnich dni. Wydarzenia Świętego Triduum Paschalnego prowadzą nas bowiem przez zdradę, niesłuszne skazanie na śmierć i mękę, do ciemności grobu, w którym raz na zawsze miała zostać zamknięta historia Jezusa z Nazaretu. Zatoczony na Jego grób kamień wydawał się być pieczęcią potwierdzającą ostateczność niespełnionych nadziei. Tymczasem od wielkanocnego poranka wszystko uległo diametralnej zmianie. Blask pustego grobu przywrócił sens całej historii zbawienia: Zmartwychwstanie Pana Jezusa potwierdziło, że zarówno historia świata jak i życie każdego człowieka zmierzają ku wypełnieniu się największych nadziei ludzkich serc.

Współczesny świat w wyjątkowy sposób doświadcza lęków i podziałów, które potęgują niepewność. Codzienność z zadziwiającą skutecznością potrafi gasić w nas nadzieję. Trwające wojny, napięcia społeczne i kryzysy wzbudzają poczucie bezradności, które musiało towarzyszyć apostołom w pierwszych godzinach po ukrzyżowaniu Pana Jezusa. Wielkanocny poranek zmienił jednak wszystko: zalęknionych i pozbawionych nadziei uczniów uczynił prawdziwymi misjonarzami i świadkami nadziei.

Przeżywane święta wielkanocne przypominają nam, że Zmartwychwstanie Chrystusa nie jest jedynie wydarzeniem przeszłości. To żywa rzeczywistość, która powinna nas dogłębnie przemieniać i czynić z nas świadków. Dzisiejszy świat potrzebuje ludzi, którzy wbrew logice tych przedziwnych czasów, potrafią mówić o wierze bez uproszczeń, potwierdzać ją codziennym życiem oraz nieść pokój i nadzieję tam, gdzie dominuje zamęt. By z ucznia stać się misjonarzem – do czego wzywa nas aktualne hasło roku duszpasterskiego – nie wystarczy wierzyć, ale tę wiarę trzeba się starać rozumieć, pogłębiać, bronić i przekazywać. Tylko w ten sposób będziemy w stanie przekonać świat, że chrześcijańska nadzieja stanowi skuteczne remedium na jego bolączki.

Jako wspólnota akademicka Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego zdajemy sobie sprawę jak ważne jest dzisiaj spokojne, odpowiedzialne i uczciwe poszukiwanie sensu chrześcijańskiej nadziei. Uniwersytet nie jest przecież jedynie miejscem przekazywania wiedzy, ale także przestrzenią dojrzewania człowieka, która obejmuje jego myślenie, sumienie, wrażliwość i zdolność do odpowiedzialnego życia. Teologia nie jest bowiem zamkniętą dziedziną przeznaczoną wyłącznie dla wąskiego grona specjalistów: jest ona raczej uważnym wsłuchiwaniem się w najgłębsze pytania człowieka i próbą odpowiedzi na nie w świetle wiary, rozumu i doświadczenia Kościoła. Dlatego studia teologiczne są nie ograniczają się do zdobywania wiedzy, ale stają się drogą pogłębiania wiary i lepszego rozumienia człowieka – z jego nadziejami, lękami i pragnieniami. W świecie, w którym łatwo o powierzchowne opinie, teologia przypomina, że człowiek pozostaje tajemnicą, której nie da się sprowadzić do jednego wymiaru. Teologia nie daje tanich odpowiedzi, ale uczy mądrej refleksji: cierpliwości wobec prawdy, pokory wobec tajemnicy i szacunku wobec drugiego człowieka. Dzięki interdyscyplinarności, której na Wydziale Teologicznym w Opolu szczególny wymiar nadaje „orientalistyka chrześcijańska”, teologia może stawać się przestrzenią budowania wzajemnego zrozumienia, nadziei i tak bardzo potrzebnego dziś pokoju.

Dlatego też w tym szczególnym czasie zachęcam Was do zapoznania się z ofertą studiów proponowanych przez opolski Wydział Teologiczny oraz z prowadzoną u nas działalnością naukową, poprzez którą chcemy pomóc budować wiarę i wzmacniać nadzieję wiernych naszego Kościoła lokalnego. W tym duchu serdecznie zapraszam do skorzystania z inicjatywy „Zaproś teologa”, dzięki której wykładowcy naszego Wydziału mogą spotkać się z Wami w parafiach czy grupach formacyjnych, podejmując wybrane tematy wiary i teologii. Więcej informacji na temat tej inicjatywy wraz z propozycjami tematów można odnaleźć w serwisie internetowym naszej uczelni.

Drodzy Bracia i Siostry! Kończąc ten doroczny list wielkanocny, pragnę szczerze podziękować za Waszą troskę i zaangażowanie na rzecz wspólnoty naszego Wydziału. Jesteśmy wdzięczni za życzliwość, bo mamy świadomość, że każda wspólnota, również akademicka, istnieje dzięki ludziom, którzy wspólnie chcą budować dobre dzieło.

Na rozpoczęty Okres Paschalny życzę Wam pokoju serca i umocnienia nadziei. Niech przeżywane święta staną się dla nas wszystkich inspiracją do dalszego poszukiwania prawdy, mądrego przeżywania wiary i budowania relacji opartych na szacunku, życzliwości i wzajemnym zrozumieniu.

ks. dr hab. Mateusz Rafał Potoczny, prof. UO 

Dziekan Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego

Opole, 6 kwietnia 2026 r.

Biskup opolski Andrzej Czaja w słowie i życzeniach skierowanych do wiernych Diecezji Opolskiej oraz mieszkańców Śląska Opolskiego na uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego zachęca, by radość ze zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią stała się nie tylko powodem świątecznego wesela, ale także impulsem do przemiany życia i odważnego świadectwa wiary.

Hierarcha przypomina, że w poranek wielkanocny „znowu brzmią dzwony, a także dzwonki w naszych świątyniach”, a Kościół odpowiada na liturgiczne wezwanie słowami: „Wszyscy się weselmy”. Jak zaznacza, źródłem tej radości jest „zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią, piekłem i szatanem”, o której mowa w Sekwencji Wielkanocnej.

W swoim przesłaniu bp Czaja zwraca uwagę, że zmartwychwstanie Jezusa nie jest jedynie prawdą wiary do wyznania, ale wydarzeniem, które domaga się odpowiedzi człowieka. „To jest powód do rozradowania się, ale też do przemiany życia” – podkreśla. Przywołuje również scenę z Ewangelii, w której anioł oznajmia niewiastom: „Zmartwychwstał, jak zapowiedział”, przypominając, że uczniowie dopiero po spotkaniu ze Zmartwychwstałym naprawdę „wzięli sobie do serca to, że Chrystus żyje”.

Biskup Opolski wskazuje, że wydarzenia paschalne pokazują drogę dojrzewania wiary. Apostołowie, którzy wcześniej zawiedli, stają się po spotkaniu ze Zmartwychwstałym „dojrzałymi uczniami, uczniami-misjonarzami”. Dlatego, jak zaznacza biskup, „trzeba się otworzyć całym sercem na Zmartwychwstałego”, a następnie „żyć Jego słowem, żyć Jego bliskością, żyć Jego miłością”. Temu właśnie mają służyć także znaki obecne w świątyniach: paschał, figura Chrystusa Zmartwychwstałego i krzyż odziany czerwoną stułą, przypominający, że źródłem Paschy jest miłość Boga.

Wielkanoc, podkreśla bp Czaja, jest również wezwaniem do misyjnego zaangażowania. „Nie tylko przeżywajmy z radością Jego zmartwychwstanie, ale tę radosną nowinę innym zanośmy, światu przekazujmy” – apeluje. Jak dodaje, współczesny świat „udręczony dziś wojnami, niepokojami, konfliktami i zagubieniem człowieka” szczególnie potrzebuje usłyszeć, że Chrystus „umarł, ale żyje, bo powstał z martwych i oferuje nam szczęście i pokój, i moc swego Ducha”.

Na zakończenie biskup zachęca, by wielkanocne wyznanie wiary stało się codziennym programem życia. „Chrystus zmartwychwstał, to znaczy trzeba, bym dążył do tego, co w górze, szukał tego, co w górze, nie tego, co na ziemi” – zaznacza i dodaje, że świadectwem wiary może być „wielkie rozradowanie serca i dzielenie się radosną nowiną, że zmartwychwstał”. Właśnie w tym, jak podkreśla, wyraża się prawdziwe przeżycie świąt Zmartwychwstania Pańskiego.

Monika Chrzanowska

„Chrystus, skruszywszy więzy śmierci, jako zwycięzca wyszedł z otchłani. Ojcu Przedwiecznemu spłacił za nas dług Adama i swoją krwią zgładził zapis starodawnej winy. Jakże przedziwna jest łaskawość Bożej dobroci wobec nas” – mówił biskup opolski Andrzej Czaja w homilii Wigilii Paschalnej sprawowanej w katedrze opolskiej.

Hierarcha podkreślił, że „z bogactwa tajemnicy tej nocy, jak z niewyczerpalnego źródła, czerpiemy nowe życie”, a także, że „ta sama noc uwalnia wierzących od mroku grzechu i przywraca ich do łaski, gromadząc we wspólnocie świętych”. Biskup wyjaśnił, że dzięki zmartwychwstaniu Chrystusa wszyscy wierzący zostają wyprowadzeni z ciemności grzechu i pogańskiego życia do światła łaski, co oznacza, że nowe życie staje się ich udziałem.

Przywołując słowa anioła: „Nie bójcie się, gdyż wiem, że szukacie Jezusa ukrzyżowanego. Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak zapowiedział”, zaznaczył, że skoro Chrystus żyje, nie ma miejsca na lęk. Zachęcił, aby nieustannie Go szukać i odnajdywać w codziennym życiu oraz przyjmować z wiarą nauczanie Kościoła.

„Idźcie szybko i powiedzcie Jego uczniom: powstał z martwych” – to wezwanie Anioła, jak podkreślił bp Czaja, pozostaje aktualne także dziś i stanowi zaproszenie do zaangażowania w dzieło ewangelizacji.

Odwołując się do spotkania niewiast ze Zmartwychwstałym, przypomniał słowa Jezusa: „Witajcie, nie bójcie się. Idźcie i oznajmijcie moim braciom”. Zaznaczył, że ich postawa, która była pełna wiary i oddania, jest dla wszystkich wzorem budowania relacji z Chrystusem. „Tak, moi drodzy, wystarczy już tylko dodać: Idź I ty czyń podobnie” – zakończył Biskup Opolski.

Monika Chrzanowska

„Nie pytaj, co Jezus uczynił dla ciebie, ale zapytaj siebie, co ty chcesz uczynić dla Niego” – mówił bp Rudolf Pierskała w homilii podczas Liturgii Męki Pańskiej sprawowanej w katedrze opolskiej.

Biskup przypomniał, że Jezus swoje ukrzyżowanie nazywa godziną chwały, czyli wywyższeniem ponad ziemię, aby wszystkich przyciągnąć do siebie. Odwołując się do słów Chrystusa: „Ojcze, nadeszła godzina, aby został otoczony chwałą Syn Człowieczy. A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie”, podkreślił, że udział w liturgii Męki Pańskiej jest uobecnieniem tu i teraz cierpienia Jezusa i Jego zbawczej ofiary.

„Nie pytaj, co Jezus uczynił dla ciebie, ale zapytaj siebie, co ty chcesz uczynić dla Niego” – zachęcał bp Pierskała. Zwrócił uwagę, że niektórzy traktują Jezusa jedynie jako kogoś, kto ma spełniać ich oczekiwania, nie stawiając sobie pytania o własną odpowiedź na Jego miłość. Tymczasem, jak zaznaczył, jeśli Chrystus z miłości uczynił wszystko dla człowieka, to również człowiek powinien odpowiedzieć całym swoim życiem.

Hierarcha przypomniał, że Jezus pozostawił apostołom testament miłości, który ma dwa wymiary: dany dar i wynikające z niego zobowiązanie. Darem jest Eucharystia, ofiarowana za grzechy świata, natomiast zobowiązaniem jest wzajemna miłość.
„Gdzie jest testament, tam musi nastąpić śmierć tego, który go sporządza” – wskazał bp Pierskała za Listem św. Pawła apostoła do Hebrajczyków, podkreślając, że Jezus z miłości do ludzi przyjął mękę i śmierć na krzyżu. Jednocześnie, jak zaznaczył biskup, Chrystus stawia dziś każdemu pytanie o odpowiedź na ten dar: czy potrafimy dostrzec Go w osobach głodnych, spragnionych, chorych i potrzebujących.

„Jeżeli jeszcze nie potrafimy odpowiedzieć, módlmy się: Jezu, daj nam pojąć naukę płynącą z Twojej męki” – polecał biskup. Podkreślił, że odpowiedzią powinna być codzienność przeżywana w duchu naśladowania Chrystusa, czyli w pokorze, ofiarnej miłości i wierności Bożym przykazaniom.

„Podwyższajmy Krzyż Jezusa przez naśladowanie pokory Zbawiciela, ofiarną miłość wzajemną, życie według Bożych przykazań i wypełnianie obowiązków naszego stanu życia, a wtedy On przyciągnie nas wszystkich do siebie” – zakończył.

Monika Chrzanowska

fot. Szymon Adamski

„Wielki Czwartek jest wezwaniem do nowego odkrycia i umiłowania Eucharystii oraz do obudzenia w sobie głodu Boga” - mówił bp Waldemar Musioł podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej w katedrze opolskiej.

„Ostatnia Wieczerza, którą na nowo celebrujemy, zapoczątkowała ostatnie godziny ziemskiego życia Jezusa” - wskazywał bp Musioł, podkreślając, że słowa wypowiedziane w Wieczerniku miały charakter testamentu - ostatnich wskazań dla uczniów. Jak zaznaczył, gesty i wydarzenia tam dokonane miały wymiar mistyczny i nadprzyrodzony, a ich celem było głębokie przemienienie życia uczniów i umocnienie ich relacji z Mistrzem.

„My, w przeciwieństwie do Apostołów, już w Wielki Czwartek znamy całą sekwencję zbawczych wydarzeń, a mimo to tak często lekceważymy znaczenie słów, gestów i czynów Jezusa” - zauważył biskup pomocniczy. Dodał, że życie współczesnych uczniów Chrystusa bywa podobne do postawy Piotra sprzeciwiającego się woli Bożej, snu apostołów w Ogrodzie Oliwnym czy ich dezercję z Golgoty.

Przywołując słowa Pana Jezusa: „Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi”, bp Musioł podkreślił, że gest ten jest zaproszeniem do miłości wymagającej, takiej, która nie zatrzymuje się na wygodzie, lecz oznacza pochylenie się nad drugim człowiekiem, zainteresowanie jego losem i gotowość do służby.

Odwołując się do Ewangelii wg św. Jana, przypomniał: „Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali”. Zaznaczył przy tym, że Wieczernik nie może być „zamkniętą twierdzą”, ponieważ misją Kościoła jest prowadzenie wszystkich ludzi do zbawienia. Uczeń Chrystusa, jak wskazał, to człowiek zatroskany nie tylko o własne zbawienie, ale także o innych, gotowy do odwagi, determinacji i poświęcenia.

„Przyjmijmy i przejmijmy się lekcją Wieczernika” - zachęcał bp Musioł. Podkreślił, że wskazuje ona na źródło w Eucharystii, metodę w miłości wzajemnej i cel w misji. Zaznaczył, że misjonarzem można być tylko na tyle, na ile doświadczyło się miłości Boga w Chrystusie. „Niech te dni pomogą nam spotkać tę Miłość: w Getsemani, na Golgocie a potem przy pustym Grobie” - dodał.

Monika Chrzanowska

fot. Szymon Adamski